زندگی اسپرانتویی من از سال 1362 یعنی زمانی که در یکی از روزهای تابستان در صفحهی 5 روزنامهی کیهان، آگهی کوچکی مبنی بر آموزش زبان بینالمللی اسپرانتو از طریق مکاتبه درج شده بود، شروع میشود.

بیش از همه خود را مدیون دکتر حسین وحیدی میدانم که با راهاندازی دورهی آموزش مکاتبهای اسپرانتو باعث شد تا من اسپرانتو بیاموزم. از سال 1368 به طور جدی نسبت به آموزش اسپرانتو اقدام کردم. به نوبهی خود برای اسپرانتو خیلی کار کردهام و تا آنجا که در توانم بوده است برای گسترش آن در ایرانزمین فروگزاری نکردهام. اینک کارنامهی اسپرانتویی من به صورت مختصر و مفید:

در سال 1371 به عضویت انجمن جهانی اسپرانتو در آمدم.

سال 1372 سازمان جوانان اسپرانتودان ایران را بنیانگزاری کردم.

از سال 1374 تا 1381 در فرهنگسراها و خانههای فرهنگ شهر تهران به تناوب به تدریس اسپرانتو مشغول بودهام.

در سال 1375 موسسهی غیر انتفاعی سبزاندیشان را با جمعی از یاران تاسیس کردیم و من بهعنوان مدیر عامل آن انتخاب شدم.

در آذرماه 1376 بهعنوان نمایندهی سازمان جهانی جوانان اسپرانتودان در دومین همایش جهانی سازمانهای غیردولتی سازمان ملل متحد در وین شرکت کردم.

در سال 1377 به عضویت کمیتهی مرکزی سازمان جهانی جوانان اسپرانتودان انتخاب شدم و سال بعد به مدت 2 سال بهعنوان جانشین ریس سازمان برگزیده شدم.

در سال 1378 با فریبا نوریمجد ازدواج کردم .

در سال 1379 به عضویت اتحادیهی آموزگاران اسپرانتو درآمدم و در چند پروژهی آن همکاری داشتهام.

در سال 1380 پروژهی "زبان سلام" - آموزش اسپرانتو برای مهاجران افغانی- را ارائه کردم که با پشتیبانی انجمن جهانی اسپرانتو در شهرهای مشهد و تهران دورههای آموزش اسپرانتو را برای بیش از 200 نفر از دختران و پسران افغانی برگزار شد. 2 سال بعد ادامهی پروژه با حمایت اسپرانتودانهای ژاپنی در داخل افغانستان و در دانشگاههای کابل و قندهار برگزار شد و تاکنون نتایج خوبی داشته است.

از سال 1378 تاکنون به طور متناوب عضو کمیتهی انجمن جهانی اسپرانتو هستم.

از سال 1381 سردبیر فصلنامهی "پیام سبزاندیشان" هستم. صاحب امتیاز این مجله فریبا نوریمجد است و تنها مجلهای است که به دو زبان فارسی و اسپرانتو منتشر میشود.

در سال 1384 به عضویت کمیتهی آسیایی انجمن جهانی اسپرانتو انتخاب شدم و مسئول سایت اینترنتی این کمیته هم هستم.

از مهرماه 1384 در دانشگاه آدام میکیهویچ لهستان رشتهی میانزبانشناسی را به صورت نیمهحضوری و با بورسِ بنیاد مطالعات اسپرانتو، ادامه میدهم و همچنان زبانشناسی میخوانم و البته اسپرانتو!

در تابستان 1385 بهعنوان عضو کمیتهی آزمونهای بینالمللی اسپرانتو – که کمیتهی مشترک انجمن جهانی اسپرانتو و اتحادیهی آموزگاران اسپرانتو است و بالاترین مرجع ارزشگزاریِ علمیِ آزمونهای مختلف سطوح آموزشی اسپرانتو است– انتخاب شدم، و همآکنون منشیِ کمیسیون مذکور هستم.

...

سعی کردهام جهانی بیندیشم و منطقهای عمل کنم. ایجاد مراودات با اسپرانتودانهای کشورهای همسایه و تلاش برای ایجاد جنبش منطقهای اسپرانتو، حول محور ایران از آرزوهای من است. بر همین اساس مراوداتی را با اسپرانتودانها کشورهای پاکستان، آذربایجان، ارمنستان، ترکیه و عراق انجام دادهام، اما هنوز خیلی کارها مانده است.

سعی کردهام کار گروهی انجام دهم و تفکر تعاون را در پیرامون خود ایجاد کنم. حال چقدر موفق بودهام آن را دیگران به داوری خواهند نشست. اسپرانتو همهی زندگی من نیست، من با اسپرانتو زندگی میکنم و بخش قابل توجهی از زندگی من را، اسپرانتو و هر آنچه که بدان مربوط میشود، تشکیل میدهد.